Gambar hiasan AI
Bagi ibu ayah, sekolah bukan sekadar tempat anak belajar membaca, menulis dan mengira. Sekolah juga sepatutnya menjadi ruang paling selamat untuk anak membesar, berkawan, meneroka potensi diri dan membina keyakinan.
Namun, isu sekolah daif kembali mencetuskan kebimbangan apabila lebih 1,000 sekolah di seluruh negara dikenal pasti mempunyai bangunan yang tidak selamat dari segi struktur serta diklasifikasikan sebagai daif. Situasi ini mengingatkan semua pihak bahawa aspek keselamatan perlu diberikan perhatian sama penting dengan kualiti pembelajaran.
Menteri Pendidikan, Fadhlina Sidek berkata, setakat suku pertama tahun ini, sebanyak 1,061 sekolah mempunyai bangunan yang dikategorikan di bawah Skala Tujuh, iaitu klasifikasi bagi sekolah daif.
Perkara itu dimaklumkan menerusi jawapan bertulis yang disiarkan di laman web Parlimen.
“KPM melalui Jabatan Pendidikan Negeri (JPN) sentiasa meneliti keperluan dan kebolehlaksanaan pembinaan bangunan gantian bagi sekolah yang berada pada Skala Tujuh.
Permohonan penggantian sekolah yang memenuhi kriteria akan dikemukakan secara berfasa kepada agensi pusat untuk pertimbangan di bawah perancangan pembangunan Rancangan Malaysia Lima Tahun (RMLT),” katanya.
Beliau menjawab soalan Datuk Willie Anak Mongin (GPS-Puncak Borneo) yang meminta jumlah sekolah daif mengikut negeri, nisbah guru kepada murid di kawasan bandar dan luar bandar serta kekosongan jawatan guru mengikut negeri.
Dalam konteks parenting, isu ini bukan hanya tentang bangunan lama atau kemudahan fizikal semata-mata. Ia berkait rapat dengan rasa selamat anak-anak ketika berada di sekolah setiap hari.
Anak yang belajar dalam persekitaran selamat, bersih dan kondusif lebih mudah memberi tumpuan, lebih selesa berinteraksi dengan guru serta rakan-rakan, dan lebih yakin untuk menyertai aktiviti pembelajaran.
Sebaliknya, jika bangunan sekolah daif berada dalam keadaan membimbangkan, ia bukan sahaja boleh menjejaskan keselesaan murid, malah menimbulkan keresahan dalam kalangan ibu bapa. Anak-anak kecil mungkin tidak memahami sepenuhnya tentang risiko struktur bangunan, tetapi ibu ayah pasti risau setiap kali menghantar mereka ke sekolah.
Jelas Fadhlina, Kementerian Pendidikan (KPM) komited menyediakan prasarana pendidikan yang selamat dan kondusif untuk kegunaan murid serta warga sekolah di seluruh negara.
Komitmen ini penting kerana pendidikan yang baik bukan hanya bergantung kepada buku teks, peperiksaan atau pencapaian akademik. Persekitaran sekolah turut memainkan peranan besar dalam membentuk emosi, keyakinan serta pengalaman pembelajaran anak-anak.
Bagi murid sekolah rendah khususnya, suasana sekolah yang selamat membantu mereka berasa lebih tenang untuk belajar. Ini termasuk bilik darjah yang selesa, laluan yang selamat, tandas yang bersih dan boleh digunakan dengan baik serta bangunan yang tidak membahayakan murid mahupun guru.
Selain meningkatkan keselamatan, usaha menaik taraf sekolah daif juga mampu mewujudkan suasana pembelajaran yang lebih kondusif, sekali gus memberi motivasi kepada murid untuk hadir ke sekolah dan belajar dengan lebih bersemangat.
Walaupun urusan penyelenggaraan dan pembinaan bangunan sekolah terletak di bawah pihak berkaitan, ibu ayah juga boleh memainkan peranan dengan lebih peka terhadap keadaan persekitaran sekolah anak.
Jika terdapat kerosakan yang jelas seperti siling hampir runtuh, dinding retak, lantai rosak, tandas tidak selamat atau kawasan sekolah yang berisiko, ibu ayah boleh menyalurkan maklumat melalui saluran yang betul seperti pihak sekolah, PIBG atau Pejabat Pendidikan Daerah.
Teguran yang dibuat secara berhemah dan mengikut saluran rasmi boleh membantu pihak sekolah mengambil tindakan susulan. Dalam hal keselamatan anak-anak, suara ibu ayah juga penting asalkan disampaikan dengan cara yang membina.
Mengulas mengenai nisbah guru kepada murid, Fadhlina berkata, KPM mengambil kira beberapa faktor dalam perancangan penempatan guru termasuk pendaftaran murid, lokasi sekolah sama ada di bandar atau luar bandar, keperluan mata pelajaran, pilihan guru serta kekosongan sedia ada.
“Pendekatan ini penting bagi memastikan pengagihan guru dapat dilaksanakan secara lebih seimbang mengikut keperluan sebenar sekolah.
Berdasarkan kedudukan pengisian guru semasa, sehingga Jun lalu, jumlah guru berkhidmat adalah seramai 422,804 orang dengan kadar pengisian sebanyak 98.11 peratus,” katanya.
Faktor guru juga amat penting dalam pendidikan anak-anak. Selain kemudahan fizikal yang baik, kehadiran guru yang mencukupi membantu memastikan proses pembelajaran berjalan lebih teratur dan setiap murid mendapat perhatian sewajarnya di dalam kelas.
Setiap anak berhak belajar dalam suasana yang selamat, selesa dan menyokong perkembangan mereka. Sekolah yang baik bukan hanya diukur melalui keputusan peperiksaan, tetapi juga melalui sejauh mana anak-anak berasa dilindungi, dihargai dan diberi ruang untuk berkembang.
Isu sekolah daif yang melibatkan lebih 1,000 sekolah di seluruh negara wajar menjadi kesedaran bersama bahawa pendidikan kanak-kanak memerlukan perhatian secara menyeluruh. Bukan hanya tentang apa yang dipelajari di dalam kelas, tetapi juga keadaan tempat mereka belajar setiap hari.
Semoga usaha membaik pulih dan menggantikan bangunan sekolah daif dapat dipercepatkan demi memastikan keselamatan anak-anak, guru serta seluruh warga sekolah terus terpelihara pada masa hadapan.
Sumber: Utusan Malaysia
